Niestandardowe konektory

Z którego interfejsu korzystasz?

Te dokumenty obejmują oba interfejsy. Jeśli dostępne są Ustawienia → Osobiste → My Okou, postępuj zgodnie z krokami dla My Okou. Jeśli używasz strony Agents z opcją New agent, postępuj zgodnie z krokami dla Legacy Agents. Dostępność może się różnić między członkami; te dokumenty nie zmieniają używanego przez Ciebie interfejsu.

W obu interfejsach możesz uruchamiać jednocześnie kilka czatów lub zadań, ponownie wykorzystywać przepływy pracy i udostępniać zweryfikowaną pracę swojemu zespołowi. Podagent uruchomieniowy to narzędzie wykonawcze, a nie osobny profil produktu, który trzeba utworzyć.

Różnice w konfiguracji: My Okou używa osobistych osobistych instrukcji (Instructions) w Ustawienia → Osobiste → My Okou oraz obszarowych przepływów pracy. Każdy krok poniżej, który prosi o wybranie, utworzenie lub autoryzację nazwanego agenta, dotyczy wyłącznie Legacy Agents. W My Okou użyj własnego czatu i postępuj zgodnie z pokazanym żądaniem konta i nazwanych uprawnień. Udostępnione przepływy pracy nie udostępniają poświadczeń; automatyzacje używają kontekstu i dostępu swojego właściciela.

Niestandardowy konektor pozwala administratorowi organizacji zarejestrować interfejs API HTTPS lub, jeśli włączono, serwer MCP Streamable HTTP, którego nie ma we wbudowanym katalogu. Określa granicę sieciową i metodę uwierzytelniania. Nie generuje automatycznie kompletnego opisu API dla agenta.

Kto konfiguruje co

Administratorzy organizacji tworzą, edytują i usuwają definicję konektora.
Członkowie łączą własny sekret lub kończą przepływ OAuth konektora.
Autoryzacja i uprawnienia kontrolują, które nazwane działania Okou może wywoływać za pomocą połączenia. Legacy Agents używają też autoryzacji specyficznej dla agenta.

Definicja jest współdzielona w organizacji. Poświadczenia członka pozostają przypisane do tego członka i organizacji.

Konektor API HTTP

Otwórz Konektory → Niestandardowe i wybierz Nowy konektor.
Wybierz API HTTP i wprowadź nazwę wyświetlaną.
Dodaj jeden lub więcej prefiksów HTTPS Prefiksy, po jednym w wierszu. Żądanie musi pasować do skonfigurowanego prefiksu, zanim konektor będzie mógł je autoryzować.
Dodaj uwierzytelnianie, jeśli API tego wymaga:
- Uwierzytelnianie API: wprowadź nazwę nagłówka i szablon nagłówka zawierający {{secret}}, na przykład Authorization i Bearer {{secret}}.
- OAuth 2.0: wprowadź URL autoryzacji, URL tokena, identyfikator klienta, sekret klienta, zakresy i metodę uwierzytelniania punktu końcowego tokena. Zarejestruj u dostawcy dokładny URL przekierowania pokazany w formularzu.
Utwórz konektor. Każdy członek, który go potrzebuje, następnie wybiera Połącz i podaje swój sekret albo kończy OAuth.
Sprawdź i autoryzuj wymagane nazwane uprawnienia. W Legacy Agents wybierz też zamierzonego agenta.

Zmiana istniejącej definicji OAuth lub jej poświadczeń klienta rozłącza bieżące połączenia OAuth. Członkowie muszą po zmianie połączyć się ponownie.

Konektor MCP

Jeśli MCP pojawia się jako typ konektora w Twoim obszarze roboczym, wprowadź punkt końcowy HTTPS Streamable HTTP MCP i skonfiguruj uwierzytelnianie API lub OAuth w tym samym formularzu. Jeśli MCP nie jest dostępne w selektorze, nie jest włączone dla tego obszaru roboczego.

Naucz agenta procedury API

Niestandardowy konektor zapewnia bezpieczny dostęp sieciowy i wstrzykiwanie poświadczeń. Formularz tworzenia nie przesyła ani nie wykrywa automatycznie dokumentu OpenAPI. Podaj agentowi punkt końcowy, metodę, parametry i oczekiwaną odpowiedź w żądaniu albo zapisz tę procedurę w przepływie pracy z dołączonym jako plik opisem API.

Sprawdź nowy konektor za pomocą wąskiego, tylko do odczytu żądania do znanego punktu końcowego. Nie ma ogólnego żądania Test connection, ponieważ wiele API nie udostępnia sensownego głównego punktu końcowego.

Granice bezpieczeństwa

Akceptowane są tylko prefiksy HTTPS i punkty końcowe MCP.
Zapora wstrzykuje zapisane poświadczenie tylko do pasujących żądań.
Zapisany sekret jest szyfrowany w spoczynku i nie jest ujawniany agentowi jako zmienna środowiskowa.
Nie umieszczaj kluczy, tokenów ani sekretów klienta w wiadomościach czatu, instrukcjach przepływu pracy ani dołączonych plikach.
Używaj poświadczenia usługi z minimalnymi potrzebnymi uprawnieniami upstream wymaganymi przez przepływ pracy.

Rozwiązywanie problemów

Problem	Sprawdź
New connector jest niedostępny	Tylko administrator organizacji może tworzyć lub edytować definicje konektorów.
Agent nie widzi konektora	Połącz go dla bieżącego członka i przejrzyj potrzebne uprawnienia. W Legacy Agents autoryzuj też zamierzonego agenta.
Żądanie jest blokowane, zanim dotrze do API	Potwierdź, że adres URL żądania zaczyna się od jednego ze skonfigurowanych prefiksów HTTPS.
API zwraca 401 lub 403	Połącz ponownie poświadczenie członka i zweryfikuj upstreamowy klucz lub zakresy OAuth.
OAuth zwraca błąd przekierowania	Zarejestruj dokładny URL przekierowania pokazany w formularzu konektora i zweryfikuj URL autoryzacji oraz URL tokena.
Agent zgaduje zły punkt końcowy lub ładunek	Umieść procedurę API w przepływie pracy i dołącz odpowiednie źródło zamiast polegać wyłącznie na nazwie konektora.

Co dalej

Zobacz Przepływy pracy, aby przechwytywać powtarzalną pracę z niestandardowymi konektorami.
Zobacz Uprawnienia, aby dowiedzieć się, jak są obsługiwane poświadczenia niestandardowych konektorów.
Zobacz Katalog przed budowaniem własnego — Twoja usługa może być już obsługiwana.