Twórz instrukcje przepływu pracy z Okou

Nie musisz pisać instrukcji przepływu pracy od zera. Zacznij od wykonania prawdziwego zadania ze swoim agentem. Gdy wynik będzie użyteczny, poproś agenta, aby przekształcił metodę, którą wspólnie wypracowaliście, w powtarzalny przepływ pracy.

Agent tworzy pierwszy szkic. Twoją rolą jest przejrzenie jego założeń i zdecydowanie, gdzie przepływ pracy potrzebuje wyraźniejszych ograniczeń, aby inny członek zespołu mógł uzyskać niezawodny wynik.

W My Okou osobiste instrukcje (Instructions) przechowują preferencje każdego członka; przepływ pracy w obszarze roboczym przechowuje powtarzalną procedurę i standardy zespołu. Prywatne przepływy pracy należą do bieżącego użytkownika, a publiczne przepływy pracy są udostępniane w obrębie obszaru roboczego. Wykonanie używa osobistych instrukcji, pamięci, kont i uprawnień wykonującego członka. W Legacy Agents przepływy pracy pozostają przypisane do jednego agenta. Zobacz Instructions and experience modes.

Zacznij od udanego uruchomienia

Przepływ pracy łatwiej stworzyć po tym, jak agent zobaczył zadanie, materiały źródłowe, Twoją informację zwrotną i akceptowalny wynik.

1. Daj agentowi prawdziwe zadanie i rzeczywiste dane wejściowe, których potrzebuje.
2. Przejrzyj wynik i popraw brakujący kontekst, słabe rozumowanie lub niewłaściwy format.
3. Gdy wynik będzie dobry, poproś agenta o wyodrębnienie powtarzalnej metody.
4. Poproś agenta, aby przygotował nazwę przepływu pracy, opis, instrukcję oraz wszelkie pliki referencyjne, które rekomenduje.
5. Przejrzyjcie szkic razem, zanim udostępnisz przepływ pracy publicznie.

Możesz zapytać:

Przekształć to, co właśnie zrobiliśmy, w powtarzalny przepływ pracy dla zespołu. Przygotuj szkic nazwy, opisu i instrukcji. Oddziel powtarzalną metodę od szczegółów, które dotyczą tylko tego przypadku. Zanim to sfinalizujemy, wypisz założenia i ograniczenia, które powinienem przejrzeć.

To daje agentowi zadanie przygotowania szkicu. Tobie daje zadanie zdecydowania, które elementy trzeba kontrolować.

Instrukcja to częste miejsce na ograniczenia

Instrukcja przepływu pracy jest dołączona do przepływu pracy i obowiązuje przy każdym uruchomieniu. To sprawia, że jest jednym z najczęstszych miejsc do definiowania ograniczeń, takich jak wymagane dane wejściowe, zatwierdzone źródła, format wyjściowy, standardy jakości i działania wymagające potwierdzenia.

To nie jedyna warstwa kontroli:

Nie polegaj na tekście instrukcji jako zamienniku kontroli dostępu. Jeśli działanie musi być technicznie ograniczone, użyj rzeczywistej autoryzacji konektora i nazwanych uprawnień, a także jasnej instrukcji.

Przejrzyj pierwszy szkic agenta

Nie musisz przepisywać każdego zdania. Skup się na decyzjach, które mają znaczenie dla zespołu.

Kiedy powinien być używany?

• Jakie żądanie lub sytuacja powinny wybrać ten przepływ pracy?
• Kiedy agent nie powinien go używać?
• Czy opis jest wystarczająco konkretny, aby odróżnić go od podobnych przepływów pracy?

Jakie dane wejściowe są wymagane?

• Co członek zespołu musi dostarczyć przed rozpoczęciem pracy?
• Które brakujące dane powinny spowodować, że agent zada pytanie?
• Które szczegóły należą do każdego uruchomienia, a nie do trwałej instrukcji?

Które źródła i zasady mają pierwszeństwo?

• Co jest systemem źródłowym?
• Który dołączony plik zawiera zatwierdzoną rubrykę lub szablon?
• Jeśli dwa źródła są sprzeczne, które ma pierwszeństwo?
• Jak agent powinien oznaczać fakty, których nie może zweryfikować?

Jak powinien wyglądać wynik?

• Które sekcje lub pola są wymagane?
• Jaki poziom szczegółowości jest użyteczny?
• Czy wynik potrzebuje cytowań, linków lub etykiety pewności?
• Dokąd powinien trafić wynik, gdy podano miejsce docelowe?

Gdzie agent musi się zatrzymać?

• Które działania wymagają potwierdzenia?
• Czy agent powinien utworzyć szkic zamiast wysłać lub opublikować?
• Jakie dane nie mogą pojawić się w publicznym przepływie pracy ani we współdzielonym wyniku?

To są ograniczenia, które warto wyraźnie określić. Pozwól agentowi zająć się sformułowaniem, a potem potwierdź, że sformułowanie odzwierciedla Twoją decyzję.

Struktura do wspólnego przejrzenia

Agent może użyć poniższej struktury dla swojego pierwszego szkicu. Traktuj ją jako ramę do przeglądu, a nie formularz, który musisz wypełnić samodzielnie:

# Goal
State the single outcome this workflow must produce.

# Use this workflow when
Describe when to use it and any important exclusions.

# Required inputs
- List the information needed for a reliable result.
- Explain what to do when an input is missing.

# Sources and tools
- Name authoritative systems, documents, or attached files.
- Explain which source wins if information conflicts.
- Define how to handle facts that cannot be verified.

# Procedure
1. Verify the inputs and scope.
2. Gather the required evidence.
3. Apply the team's rules or rubric.
4. Produce the deliverable.
5. Check it against the quality bar.

# Output
Define the required sections, fields, format, and destination.

# Quality bar
- State what must be accurate, cited, complete, or consistent.
- Define what counts as done.

# Approval boundaries
- List actions that require confirmation.
- Specify when to create a draft instead of taking the final action.

Prosty przepływ pracy może potrzebować tylko kilku sekcji. Przepływ pracy o wysokiej stawce może wymagać bardziej jednoznacznych zasad dotyczących źródeł, walidacji i zatwierdzania. Poproś agenta, aby instrukcja była jak najkrótsza, ale bez ukrywania decyzji, od których zależy zespół.

Przykład: współtworzenie przepływu pracy do kwalifikacji leadów

Załóżmy, że prosisz agenta o zbadanie jednego leada inbound i przygotowanie odpowiedzi. W trakcie pracy korygujesz wielkość firmy, wyjaśniasz, że CRM jest systemem źródłowym, stosujesz rubrykę ICP zespołu i prosisz o krótszy e-mail.

Po zatwierdzeniu wyniku poproś agenta, aby przekształcił rozmowę w przepływ pracy. Agent przygotowuje procedurę. Następnie dodajesz ograniczenia, które powinny przetrwać poza tym leadem:

• sprawdź CRM przed wykonaniem publicznego researchu;
• użyj dołączonej rubryki ICP do oceny;
• cytuj źródła dla wielkości firmy, lokalizacji i bieżącej roli;
• oznacz nieweryfikowany wymagany fakt jako Unknown;
• zwróć Account summary, Evidence, ICP score, Risks, Recommended next step i Reply draft;
• utwórz szkic e-maila i nigdy nie wysyłaj go bez potwierdzenia.

Agent może teraz włączyć te decyzje do instrukcji. Nie musisz określać każdego kroku researchu. Musisz sprawić, aby źródła zespołu, kontrakt wyjściowy i granica zatwierdzania były jednoznaczne.

Daj informację zwrotną o ograniczeniach prostym językiem

Możesz doprecyzować szkic, mówiąc agentowi, co musi się zmienić:

• „Jeśli brakuje rekordu CRM, poproś o niego przed rozpoczęciem.”
• „Gdy nazwy firm są sprzeczne, traktuj CRM jako system źródłowy.”
• „Każde twierdzenie faktograficzne w briefie potrzebuje linku do źródła.”
• „Ogranicz odpowiedź do mniej niż 150 słów, ale dostosuj jej ton do wiadomości inbound.”
• „Utwórz e-mail jako szkic. Nigdy nie wysyłaj go automatycznie.”
• „Ten przepływ pracy nie powinien uruchamiać się dla istniejących szans.”

Poproś agenta o zaktualizowanie przepływu pracy i podsumowanie, które ograniczenie adresuje każda zmiana. Ułatwia to wychwycenie reguły, którą źle zrozumiano lub umieszczono w niewłaściwej sekcji.

Trzymaj właściwe rzeczy poza instrukcją

Niektóre informacje nie powinny stać się trwałym tekstem przepływu pracy:

• nazwy klientów, jednorazowe terminy i miejsca docelowe właściwe dla danego przypadku należą do prośby o uruchomienie;
• hasła, tokeny i prywatne dane uwierzytelniające nie należą do instrukcji ani dołączonego pliku;
• harmonogramy i zdarzenia należą do automatyzacji;
• techniczne granice dostępu należą do autoryzacji konektora i nazwanych uprawnień;
• osobista informacja zwrotna, która dotyczy tylko jednego wyniku, może pozostać w tamtym czacie.

Instrukcja powinna zawierać powtarzalną metodę i ograniczenia behawioralne, a nie każdy szczegół otaczający pracę.

Testujcie i dopracowujcie razem

Uruchom przepływ pracy z co najmniej dwoma realistycznymi danymi wejściowymi, najlepiej z drugim członkiem zespołu. Po każdym uruchomieniu zapytaj:

• Czy przepływ pracy aktywował się dla właściwego zadania?
• Czy zażądał potrzebnych danych wejściowych?
• Czy zastosował zamierzoną hierarchię źródeł?
• Czy wynik był spójny, ale nie sztywny?
• Czy zatrzymał się na wymaganej granicy zatwierdzania?
• Czy problem jest powtarzalny, czy dotyczy tylko tego przypadku?

Poproś agenta o poprawienie instrukcji pod kątem powtarzalnych luk. Jednorazowe korekty zostaw w uruchomieniu. Gdy metoda działa dla kogoś innego niż jej pierwotny twórca, udostępnij przepływ pracy swojemu zespołowi.