Przepływy pracy

Przepływ pracy to nazwana, wielokrotnego użytku procedura. Uczy Okou, jak Twój zespół wykonuje określony rodzaj pracy, więc następna osoba, która będzie jej potrzebować, nie musi przepisywać promptu.

Gdy po raz pierwszy prosisz Okou o zrobienie czegoś, piszesz prompt. Za drugim razem wklejasz ten sam prompt z drobnymi poprawkami. Przy trzecim kopiujesz już długi prompt z dokumentu Notion, który ktoś nazwał „biblioteką promptów zespołu”. To moment, by zapisać przepływ pracy.

Problem, który rozwiązują przepływy pracy

Jednorazowy czat jest w porządku do jednorazowego zadania. Ale niemal każdy zespół ma backlog pracy, która powtarza się — różne dane wejściowe, ten sam kształt:

• Klient pisze → sprawdź jego historię → przygotuj odpowiedź w jego języku → zarejestruj zgłoszenie
• Pojawia się raport o błędzie → wyodrębnij kroki reprodukcji → sklasyfikuj powagę → utwórz uporządkowane zgłoszenie
• Poniedziałkowy poranek → pobierz liczby z ostatniego tygodnia → porównaj z tygodniem wcześniejszym → opublikuj podsumowanie

Bez przepływów pracy każdy z nich to prompt liczący 200 słów, który wszyscy muszą pamiętać. Z przepływami pracy każdy z nich staje się nazwą: triage-bug-report, weekly-metrics, customer-reply.

Sam przepływ pracy nie ma harmonogramu ani wyzwalacza — to procedura. Aby uruchamiał się samodzielnie, dołącz automatyzację.

Co zawiera przepływ pracy

Bez grafu węzłów, bez konfiguracji YAML, bez sekcji wyzwalaczy. Instrukcja zwykle wygląda bardzo podobnie do promptu do czatu, który zadziałał za pierwszym razem.

Dobry opis to różnica między przepływem pracy, który uruchamia się wtedy, kiedy powinien, a takim, który nigdy się nie uruchamia: "triage a customer-facing bug report and file it to GitHub with severity" jest lepsze niż "do bug stuff."

Własność i widoczność

My Okou: przepływy pracy działają w bieżącym obszarze roboczym. Private Workflow należy do bieżącego użytkownika. Public Workflow jest współdzielony z członkami obszaru roboczego; Public nie oznacza opublikowany w internecie. Każde wykonanie używa osobistych instrukcji (Instructions), pamięci, połączonych kont i uprawnień użytkownika wykonującego. Udostępnienie procedury nie udostępnia tych osobistych zasobów ani prywatnych wyników.

Twój Private Workflow o tej samej nazwie ma pierwszeństwo przed Public Workflow. Użyj jawnego Workflow ID, gdy musisz wskazać konkretną współdzieloną definicję. Make private copy daje Ci osobną wersję do dostosowania; późniejsze edycje nie synchronizują się z oryginałem. Automatyzacje innego członka nie są kopiowane. Utworzenie Private Workflow nie daje Ci uprawnień do publikowania ani utrzymywania Public Workflows; istniejące zasady publikowania w obszarze roboczym nadal obowiązują.

Legacy Agents: każdy przepływ pracy należy do jednego agenta. Członkowie zespołu potrzebują też dostępu do agenta będącego jego właścicielem. Copy workflow wybiera docelowego agenta i tworzy prywatny fork. Agent dostarcza swój profil i osobiste instrukcje (Instructions), a wykonanie nadal korzysta z autoryzowanego dostępu do konta użytkownika, który uruchamia przepływ pracy.

Zobacz My Okou i starsi agenci dla stałych instrukcji (Instructions).

Z którego doświadczenia korzystasz?

Te dokumenty obejmują oba doświadczenia. Jeśli dostępne są Settings → Personal → My Okou, postępuj zgodnie z krokami dla My Okou. Jeśli używasz strony Agents z opcją New agent, postępuj zgodnie z krokami dla Legacy Agents. Dostępność może się różnić między członkami; te dokumenty nie zmieniają Twojego doświadczenia.

W obu doświadczeniach możesz uruchamiać kilka czatów lub zadań jednocześnie, ponownie używać przepływów pracy i udostępniać zespołowi sprawdzone prace. Runtime subagent jest narzędziem wykonawczym, a nie osobnym profilem produktu, który trzeba utworzyć.

Tworzenie workflow

Zacznij od strony Workflows

1. Otwórz Workflows. My Okou: wybierz Create in chat. Legacy Agents: wybierz New workflow, gdzie jest to pokazane.
2. My Okou: kontynuuj we własnym czacie; nie trzeba wybierać agenta.
3. Okou otwiera czat z prowadzonym promptem do tworzenia przepływu pracy. Opisz rezultat, oczekiwane dane wejściowe, narzędzia, wynik i wszelkie granice akceptacji.
4. Przejrzyj proponowaną nazwę, opis, instrukcję, pliki i widoczność, zanim Okou go utworzy.

Możesz też zacząć w istniejącym czacie i poprosić Okou, aby zamienił zadanie, które już zadziałało, w przepływ pracy. Zachowanie pierwszego udanego przebiegu w tym samym czacie daje Okou konkretne dane wejściowe, poprawki i wynik do zapisania.

Przykład My Okou: instrukcje workflow opisują powtarzalne zadanie.

Co umieścić w instrukcji

Nie umieszczaj danych uwierzytelniających w instrukcji ani plikach. Połącz usługę przez Connectors, a następnie sprawdź połączone konto i nadaj tylko te uprawnienia, których potrzebuje przepływ pracy; w Legacy Agents autoryzuj także jego agenta będącego właścicielem.

Testuj przed automatyzacją

1. Uruchom przepływ pracy ręcznie na reprezentatywnych danych wejściowych.
2. Potwierdź, że wykonujący członek ma wymagany dostęp do konta i uprawnienia; w Legacy Agents sprawdź też autoryzację agenta będącego właścicielem.
3. Sprawdź wynikowy czat pod kątem brakującego kontekstu, nieoczekiwanych zapisów i końcowego kształtu wyniku.
4. Edytuj Instructions lub dołączone pliki i uruchom ponownie, aż wynik będzie powtarzalny.
5. Dodaj automatyzację dopiero wtedy, gdy ręczne uruchomienie jest poprawne. Zacznij od wąskich filtrów zdarzeń albo harmonogramu o niskiej częstotliwości, a potem sprawdź kilka pierwszych uruchomień.

Ręczna weryfikacja oddziela problemy przepływu pracy od problemów wyzwalacza: jeśli Run now kończy się niepowodzeniem, najpierw napraw przepływ pracy lub jego dostęp; jeśli Run now się udaje, ale zdarzenie nigdy się nie uruchamia, sprawdź konfigurację automatyzacji.

Jak Okou wybiera workflow

Nie musisz wywoływać przepływu pracy po nazwie. Okou ładuje go automatycznie, gdy przychodzące żądanie pasuje do jego opisu. Przepływ pracy o nazwie customer-reply-draft opisany jako „przygotuj odpowiedź na e-mail od klienta, używając naszego stylu i dokumentacji” uruchamia się, gdy przekażesz dalej e-mail od klienta — nazwa nie jest potrzebna.

Aby wymusić konkretny, powiedz to wprost: „Użyj przepływu pracy customer-reply-draft na tym e-mailu.”

Wbudowane workflow

Okou zawiera zestaw międzyfunkcyjnych przepływów pracy utrzymywanych przez Okou — badania i analizy, finanse i księgowość, prawo i zgodność, produkt, marketing, obsługę klienta oraz komunikację zespołową. To procedury domenowe, a nie infrastruktura łączników: każdy z nich uczy Okou, jak obsługiwać powtarzalny rodzaj pracy.

Próbka:

• deep-dive — uporządkowane badania i projektowanie rozwiązania; zbierz fakty, a potem rozważ opcje
• prd-writing — wymagania produktowe z uporządkowanym ujęciem problemu i kryteriami akceptacji
• copywriting — teksty marketingowe we wszystkich kanałach (blogi, e-maile, media społecznościowe, landing page)
• competitor-matrix — macierze porównawcze funkcji, rozbiór pozycjonowania, analiza wygranych/przegranych
• customer-reply — empatyczne, zgodne z marką odpowiedzi dostosowane do kanału i pilności
• nda-screening — klasyfikuj przychodzące NDA jako GREEN / YELLOW / RED i kieruj je dalej
• status-updates — raporty postępu i aktualizacje dla interesariuszy dostosowane do dowolnej grupy odbiorców

Twoje własne przepływy pracy stoją obok tych i mają pierwszeństwo, gdy ich opisy pasują bliżej.

Kiedy je tworzyć

Szczera zasada: jeśli napisałeś zasadniczo ten sam prompt więcej niż dwa razy — albo możesz sobie wyobrazić, że napisałby go członek zespołu — zapisz go.

Konkretnie sygnały:

• Praca ma nazwę, której Twój zespół już używa („poranny brief”, „skan konkurencji”)
• Prompt wymienia konkretne narzędzia, kanały lub szablony, które nie powinny się zmieniać przy każdym uruchomieniu
• Wynik ma stały kształt (podsumowanie, szkic, utworzone zgłoszenie)
• Uruchamiać go musi więcej niż jedna osoba
• Chcesz, aby działał według harmonogramu lub zdarzenia — zobacz Automatyzacje

Typowe wzorce

• Formularz przyjęcia. Przyjmuje kawałek danych wejściowych (e-mail, raport o błędzie, wątek) i tworzy uporządkowany artefakt (zgłoszenie, szkic, wiersz).
• Brief rytmu. Przepływ pracy połączony z zaplanowaną automatyzacją, który uruchamia się codziennie lub co tydzień i publikuje coś w widocznym miejscu.
• Asystent w trakcie rozmowy. Wyzwalany przez @Okou w kanale, aby wykonać jedno skoncentrowane podzadanie — sprawdzić, streścić, sklasyfikować.
• Kompozytor. Tworzy wieloformatowy pakiet — szkic bloga plus posty społecznościowe plus karty — w jednym uruchomieniu.
• Reagujący na zdarzenia. Połączony z automatyzacją zdarzeniową: nowy e-mail, scalony PR albo nowa strona Notion rozpoczyna uruchomienie. Zobacz Automatyzacje.

Pułapki, których należy unikać

• Zbyt wąski. Przepływ pracy, który pasuje tylko do jednego konkretnego wejścia, jest kruchy. Celuj w kształt pracy, a nie szczegóły jednego przykładu.
• Zbyt ogólny. „Pomóż z marketingiem” jest tak szerokie, że Okou nie będzie wiedział, kiedy to zastosować. Bądź konkretny w opisie.
• Zakodowane na sztywno dane uwierzytelniające. Nigdy nie wklejaj kluczy API do instrukcji. Zamiast tego użyj custom connectors — dane uwierzytelniające pozostają na platformie, poza zasięgiem modelu.
• Ukryty kształt wyniku. Określ, jak ma wyglądać artefakt: „lista numerowana z trzech elementów” albo „szkic odpowiedzi poniżej 150 słów.”
• Zapomniany dostęp. Współdzielony przepływ pracy nie daje dostępu do łącznika. Sprawdź połączone konto, wymagane uprawnienia oraz wszelkie dostępne dla Ciebie kontrolki konta Chat. W Legacy Agents sprawdź też ustawienia Authorization agenta będącego właścicielem.

Co dalej

• Dołącz wyzwalacz za pomocą Automatyzacje, aby przepływ pracy działał bez Twojej obecności.
• Zobacz Agents, aby dowiedzieć się, kto uruchamia przepływ pracy i z jakimi uprawnieniami.
• Zobacz Uprawnienia, aby ograniczyć, czego przepływ pracy może dotykać.
• Zobacz Przykładowe workflowy, aby poznać pięć opisanych od początku do końca.