Dla użytkowników Claude Code i Codex

Już wiesz, jak napisać procedurę i przekazać ją modelowi. Nowość polega na tym, że uruchomienie nie odbywa się na twoim laptopie: dzieje się w chmurze, na rzeczywistych kontach twojego zespołu, po wyzwoleniu, na oczach twoich współpracowników.

Więc pomiń wstęp. Prawie wszystko, co już zbudowałeś, ma tu swoje miejsce — tylko pod inną nazwą.

Zacznij od usunięcia dwóch rzeczy, które w przeciwnym razie sprawiłyby, że zapłacisz za inferencję dwa razy i przepiszesz to, co już masz.

Z którego doświadczenia korzystasz?

Te dokumenty obejmują oba doświadczenia. Jeśli dostępne są Settings → Personal → My Okou, postępuj zgodnie z krokami dla My Okou. Jeśli używasz strony Agents z opcją New agent, postępuj zgodnie z krokami dla Legacy Agents. Dostępność może się różnić między członkami; te dokumenty nie zmieniają twojego doświadczenia.

W obu wariantach możesz uruchamiać jednocześnie kilka czatów lub zadań, ponownie używać przepływów pracy i udostępniać zweryfikowaną pracę swojemu zespołowi. Subagent uruchomieniowy to narzędzie wykonawcze, a nie osobny profil produktu, który musisz tworzyć.

1. Uruchamiaj na subskrypcji, za którą już płacisz

Okou może kierować wywołania modelu przez twoje własne konto Claude lub Codex w planach Free i płatnych, jeśli konto dostawcy to obsługuje.

To ma dwie części i różne osoby je wykonują.

Administrator wybiera trasę

W Settings → Models administrator obszaru roboczego decyduje, jak obsługiwany jest każdy model. Dwie z opcji to:

• Subskrypcja Claude — każdy członek łączy swój własny plan Pro, Max lub Team.
• Subskrypcja Codex — każdy członek łączy swój własny plan Pro lub Team.

O trasie decyduje polityka, a nie wybór modelu — więc jeśli model nie jest ustawiony na jedną z tych opcji, twoje osobiste połączenie nie będzie tym, które go obsługuje.

Łączysz własne konto

W Settings → Models, w sekcji Personal — używanej tylko w twoich uruchomieniach, z twoimi własnymi danymi uwierzytelniającymi:

• Claude Code OAuth — połącz przez logowanie Claude Code dla tras modeli opartych na Claude. Okou otwiera stronę autoryzacji Claude; zatwierdź tam Okou, skopiuj wyświetlony kod autoryzacyjny i wklej go z powrotem do okna dialogowego.
• ChatGPT (Codex) — połącz przez logowanie urządzenia Codex. Okou kopiuje kod urządzenia i otwiera stronę zatwierdzenia; wklej kod do OpenAI, zatwierdź dostęp i pozostaw okno dialogowe otwarte, podczas gdy Okou kończy łączenie.

Możesz połączyć więcej niż jedno konto na dostawcę i oznaczyć jedno jako aktywne. Po połączeniu menu konta pokazuje, ile czasu pozostało w każdym oknie subskrypcji — okno 5-godzinne i tygodniowe — dzięki czemu możesz zauważyć zbliżający się limit, zanim trafi na niego długie uruchomienie.

Trzy rzeczy, które warto wiedzieć przed startem:

• Możesz użyć własnego dostawcy w planach Free i płatnych; konto dostawcy musi obsługiwać wybraną trasę.
• Bezpłatny plan ChatGPT nie może używać Codex przez Okou. Wymagany jest Plus lub Pro.
• Niezależnie od trasy modelu, wywołania narzędzi, generowanie i przechowywanie nadal są rozliczane w kredytach Okou. Subskrypcja pokrywa myślenie, nie działanie.

Wybór modelu obok kompozytora czatu wybiera model; nie nadpisuje trasy przypisanej do tego modelu przez politykę. Model znajduje się też na wątku czatu, a nie na agencie i nie na przepływie pracy — zobacz Modele.

2. Przenieś swoje umiejętności do przepływów pracy

To, co nazywasz umiejętnością, Okou nazywa przepływem pracy: nazwaną procedurą z opisem mówiącym, kiedy ma zastosowanie, instrukcją mówiącą, jak wykonać pracę, oraz opcjonalnymi plikami dołączonymi obok. SKILL.md, który już napisałeś, to niemal linia po linii instrukcja przepływu pracy.

Najszybszym sposobem przeniesienia jest przekazanie go na czacie. Nie musisz go przepisywać ani niczego uruchamiać:

• Upuść plik. Przeciągnij SKILL.md bezpośrednio do czatu — wraz z listami kontrolnymi, szablonami lub plikami referencyjnymi, które były obok niego.
• Albo podaj Okou link. Wklej adres URL GitHub folderu z umiejętnością i pozwól Okou odczytać całość samodzielnie.

Następnie powiedz, co chcesz z tym zrobić:

"Oto umiejętność, której używam w Claude Code. Utwórz z niej prywatny przepływ pracy w tym obszarze roboczym. Zachowaj procedurę, ale zastąp lokalne ścieżki plików i kroki powłoki konektorami, i powiedz mi, do czego jeszcze nie może dotrzeć."

Okou odczytuje plik, tworzy roboczą nazwę, opis i instrukcję, a następnie pokazuje wynik przed zapisaniem.

Cztery różnice, które warto poprawić podczas przenoszenia

• Przepływy pracy w My Okou żyją w obszarze roboczym. Prywatne przepływy pracy należą do ciebie; publiczne przepływy pracy są współdzielone w obrębie obszaru roboczego. Legacy Workflows pozostają przypisane do jednego Agenta. Wykonywanie używa twoich własnych połączonych kont i uprawnień; dostęp lokalnej powłoki nie jest przenoszony. Gdy narzędzie jest niedostępne, sprawdź rzeczywiste połączenie i nazwane uprawnienia.
• Nazwa jest slugiem pisanym małymi literami — triage-bug-report, 2 do 64 znaków. Wywołuj ją jawnie za pomocą /triage-bug-report w czacie, w którym przepływ pracy jest dostępny, albo po prostu opisz pracę i pozwól Okou dopasować ją na podstawie opisu. Precyzyjny opis to to, co sprawia, że przepływ pracy uruchamia się sam.
• Nowe przepływy pracy są domyślnie prywatne. Uczynienie ich publicznymi dla obszaru roboczego to świadomy krok, a nie efekt uboczny zapisu. W My Okou twój prywatny przepływ pracy o tej samej nazwie ma pierwszeństwo przed wersją publiczną. W Legacy Agents sprawdź też widoczność agenta, do którego należy.
• Poświadczenia nie są przenoszone. Wszystko, co było zmienną środowiskową albo kluczem w lokalnej umiejętności, staje się zamiast tego konektorem, dzięki czemu sekret pozostaje na platformie i poza zasięgiem modelu. Jeśli nie ma odpowiedniego konektora pierwszej strony, zbuduj niestandardowy konektor zamiast wklejać klucz do instrukcji.

Jedna rzecz, która przenosi się bez zmian: pliki uzupełniające. Szablony, listy kontrolne, wytyczne marki i dane referencyjne dołącza się do przepływu pracy tak samo, jak leżały obok twojego SKILL.md.

Oddziel osobiste Instructions od metod zadań

Umiejętności stają się przepływami pracy. W My Okou twoje osobiste preferencje należą do Settings → Personal → My Okou → Instructions i obowiązują tylko ciebie w tym obszarze roboczym. Ponownie używalne zasady zespołu i metody zadań należą do przepływów pracy w obszarze roboczym. Zapisanie osobistych Instructions wpływa na następną pracę, którą Okou rozpocznie, a nie na pracę już w toku. W Legacy Agents edytuj zamiast tego Instructions wybranego Agenta.

Tylko Legacy Agents:

Poproś Okou, aby oddzielił osobiste preferencje od ponownie używalnych procedur, zanim cokolwiek zapiszesz. Osobiste Instructions nie stają się polityką obszaru roboczego i nie mogą zmieniać uprawnień konta.

3. Następnie użyj części, których lokalne CLI nie ma

Gdy trasa modelu i twoje procedury są już na miejscu, reszta Okou to część, której twój laptop nie potrafi zrobić:

• Konektory — autoryzowane usługi, które twój agent może odczytywać i zapisywać, z poświadczeniami przechowywanymi na granicy sieci i każdym wywołaniem widocznym w logu uruchomienia. To zastępuje stos osobistych tokenów dostępu w profilu twojej powłoki.
• Niestandardowe konektory — dla wewnętrznego API bez konektora pierwszej strony. Administrator rejestruje prefiksy HTTPS i uwierzytelnianie tylko raz. Gdy w twoim obszarze roboczym jest to włączone, można w ten sam sposób zarejestrować punkt końcowy Streamable HTTP MCP, dzięki czemu serwer, który już udostępniasz Claude Code, jest tutaj również osiągalny.
• Równoczesne uruchomienia — wymiar obszaru roboczego, który możesz zwiększyć, zamiast drugiej karty terminala, o której musisz pamiętać, że została otwarta. Długie zadanie przestaje blokować krótkie.
• Automatyzacje — wyzwalacz dołączony do przepływu pracy: harmonogram, nowy e-mail, scalony pull request, zdarzenie w kalendarzu, webhook. To ta część, która zamienia procedurę w współpracownika, a nie w polecenie, o którym musisz pamiętać.
• Instrukcje i tryby doświadczenia — osobiste preferencje dla My Okou, z zachowanymi osobnymi wskazówkami starszego profilu agenta.
• Integracje — ten sam agent dostępny z Slacka, Telegrama lub sieci, zamiast z jednego terminala na jednej maszynie.

4. Udostępnij to zamiast trzymać w pliku dotfile

Prawdziwa różnica względem lokalnej konfiguracji polega na tym, że inni ludzie mogą używać tego, co zbudowałeś — w tym osoby, które nigdy nie otworzą terminala.

• My Okou: udostępnij zweryfikowany publiczny przepływ pracy. Legacy Agents: ustaw też agenta, do którego należy, jako publicznego.
• Usuń poświadczenia i jednorazowe dane z instrukcji i plików, zanim to zrobisz.
• Zaproś współpracowników z Settings → People → Add member, z rolą Member jako domyślną. Zobacz Zaproś członków zespołu.
• Każdy członek łączy własne konta i własną subskrypcję Claude lub Codex. Nikt nie współdzieli logowania.

Kroki 3 do 6 z Dla nowych użytkowników szczegółowo opisują osobiste Instructions (lub konfigurację starszego Agenta), udostępnianie przepływu pracy i planowanie go. Mechanika jest ta sama; inny był tylko punkt startowy.

Co dalej

• Modele — routowanie, twoja własna subskrypcja i koszty każdego modelu.
• Przepływy pracy — budowa, własność, widoczność i to, jak Okou wybiera jeden z nich.
• Automatyzacje — harmonogramy, e-mail, GitHub, kalendarz i wyzwalacze webhook.
• Uprawnienia — do czego agent ma dostęp i jak to zawęzić.
• Niestandardowe konektory — dla wewnętrznego API, które nie ma konektora pierwszej strony.