Voor gebruikers van Claude Code en Codex

Je weet al hoe je een procedure schrijft en die aan een model geeft. Wat hier nieuw is, is dat de run niet op je laptop leeft: hij gebeurt in de cloud, met de echte accounts van je team, op een trigger, voor je teamgenoten zichtbaar.

Sla de rondleiding dus over. Bijna alles wat je al hebt gebouwd, heeft hier een plek — alleen onder een andere naam.

Begin met het weghalen van de twee dingen waardoor je anders twee keer voor inferentie zou betalen en wat je al hebt opnieuw zou moeten schrijven.

Welke ervaring gebruik je?

Deze documentatie behandelt beide ervaringen. Als Settings → Personal → My Okou beschikbaar is, volg dan de stappen voor My Okou. Als je een Agents-pagina met New agent gebruikt, volg dan de stappen voor Legacy Agents. Beschikbaarheid kan per lid verschillen; deze documentatie verandert je ervaring niet.

In beide ervaringen kun je meerdere chats of taken tegelijk uitvoeren, workflows hergebruiken en nagekeken werk met je team delen. Een runtime-subagent is een uitvoeringshulpmiddel, geen apart productprofiel dat je hoeft aan te maken.

1. Draai op het abonnement waarvoor je al betaalt

Okou kan modelaanroepen via je eigen Claude- of Codex-account routeren op Free- en betaalde abonnementen, als het account van je provider dat ondersteunt.

Hier zijn twee kanten aan, en verschillende mensen doen elk een deel.

Een beheerder kiest de route

Onder Settings → Models bepaalt een workspacebeheerder hoe elk model wordt aangeboden. Twee van de opties zijn:

• Claude subscription — elk lid koppelt zijn eigen Pro-, Max- of Team-abonnement.
• Codex subscription — elk lid koppelt zijn eigen Pro- of Team-abonnement.

Het beleid bepaalt de route, niet de modelkiezer — dus als een model niet op een van deze opties is ingesteld, wordt het niet via je persoonlijke verbinding geserveerd.

Jij koppelt je eigen account

Onder Settings → Models, in de sectie Personal — alleen gebruikt in jouw runs, met je eigen inloggegevens:

• Claude Code OAuth — koppel via Claude Code-login voor modelroutes met Claude. Okou opent een Claude-goedkeuringspagina; keur Okou daar goed, kopieer de autorisatiecode die wordt getoond en plak die terug in het dialoogvenster.
• ChatGPT (Codex) — koppel via Codex-apparaatlogin. Okou kopieert een apparaatcode en opent de goedkeuringspagina; plak de code in OpenAI, keur toegang goed en laat het dialoogvenster open terwijl Okou de verbinding voltooit.

Je kunt meer dan één account per provider koppelen en er één actief markeren. Zodra je account is gekoppeld, toont het accountmenu hoeveel van elk abonnementsvenster nog over is — het 5-urenvenster en het wekelijkse venster — zodat je een limiet ziet aankomen voordat een lange run daartegenaan loopt.

Drie dingen om te weten voordat je begint:

• Je kunt op Free- en betaalde abonnementen je eigen provider gebruiken; je provideraccount moet de geselecteerde route ondersteunen.
• Een gratis ChatGPT-abonnement kan Codex niet gebruiken via Okou. Plus of Pro is vereist.
• Welke route een model ook neemt, toolcalls, generatie en opslag worden nog steeds afgerekend tegen de Okou-credits. Het abonnement dekt het denken, niet het doen.

De modelkiezer naast de chatcomposer kiest een model; hij overschrijft niet de route die het beleid aan dat model heeft toegewezen. Het model hoort ook bij de chatthread, niet bij de agent en niet bij de workflow — zie Modellen.

2. Breng je vaardigheden over als workflows

Wat jij een skill noemt, noemt Okou een workflow: een benoemde procedure met een beschrijving die zegt wanneer die van toepassing is, een instructie die zegt hoe het werk moet worden gedaan, en optionele bestanden die ernaast worden gebundeld. Een SKILL.md die je al hebt geschreven is, vrijwel regel voor regel, een workflow-instructie.

De snelste manier om er een te verplaatsen is door hem in chat over te dragen. Je hoeft hem niet te herschrijven en je hoeft niets uit te voeren:

• Sleep het bestand erin. Sleep je SKILL.md rechtstreeks de chat in — samen met eventuele checklists, sjablonen of referentiebestanden die ernaast stonden.
• Of geef Okou de link. Plak de GitHub-URL van de skillmap en laat Okou het hele ding zelf lezen.

Zeg dan wat je ermee wilt laten doen:

"Hier is de skill die ik gebruik in Claude Code. Maak er een private Workflow van in deze workspace. Behoud de procedure, maar vervang de lokale bestandspaden en shellstappen door connectors, en vertel me wat het nog niet kan bereiken."

Okou leest het bestand, stelt de naam, beschrijving en instructie op, en toont je het resultaat voordat het wordt opgeslagen.

Vier verschillen die de moeite waard zijn om te corrigeren tijdens het overzetten

• My Okou Workflows leven in de werkruimte. Private Workflows zijn van jou; Public Workflows zijn gedeeld binnen de werkruimte. Legacy Workflows blijven gekoppeld aan één agent. Uitvoering gebruikt je eigen gekoppelde accounts en rechten; de toegang van een lokale shell wordt niet overgenomen. Controleer de daadwerkelijke verbinding en de benoemde rechten wanneer een tool niet beschikbaar is.
• De naam is een lowercase slug — triage-bug-report, 2 tot 64 tekens. Roep hem expliciet aan met /triage-bug-report in een Chat waarin de Workflow beschikbaar is, of beschrijf gewoon het werk en laat Okou op de beschrijving matchen. Een precieze beschrijving is wat ervoor zorgt dat een workflow uit zichzelf afgaat.
• Nieuwe workflows zijn standaard privé. Er een public van maken voor de werkruimte is een bewuste stap, geen bijwerking van opslaan. In My Okou heeft je Private Workflow met dezelfde naam voorrang op de Public-versie. In Legacy Agents moet je ook de zichtbaarheid van de owning agent controleren.
• Referenties reizen niet mee. Alles wat een omgevingsvariabele of een sleutel in een lokale skill was, wordt in plaats daarvan een connector, zodat het geheim op het platform blijft en buiten het bereik van het model. Als geen enkele first-party connector past, bouw dan een custom connector in plaats van een sleutel in een instructie te plakken.

Eén ding dat wel onveranderd meekomt: aanvullende bestanden. Sjablonen, checklists, merkrichtlijnen en referentiegegevens worden aan de workflow gekoppeld op dezelfde manier als ze naast je SKILL.md lagen.

Scheid persoonlijke Instructions van taakmethoden

Skills worden Workflows. Met My Okou horen je persoonlijke voorkeuren thuis in Settings → Personal → My Okou → Instructions en gelden ze alleen voor jou in deze werkruimte. Herbruikbare teamregels en taakmethoden horen thuis in werkruimte-Workflows. Het opslaan van persoonlijke Instructions heeft effect op het volgende werk dat Okou start, niet op werk dat al bezig is. Met Legacy Agents bewerk je in plaats daarvan de Instructions van de geselecteerde agent.

Alleen Legacy Agents:

Vraag Okou om de persoonlijke voorkeuren van de herbruikbare procedures te scheiden voordat je iets opslaat. Persoonlijke Instructions worden geen workspacebeleid en kunnen accountrechten niet wijzigen.

3. Gebruik daarna de onderdelen die een lokale CLI niet heeft

Met je modelroute en je procedures op hun plaats, is de rest van Okou het deel dat je laptop niet kan doen:

• Connectoren — geautoriseerde services die je agent kan lezen en schrijven, waarbij de inloggegevens aan de netwerkgrens worden bewaard en elke aanroep zichtbaar is in het runlogboek. Dit vervangt de stapel persoonlijke toegangstokens in je shellprofiel.
• Aangepaste connectoren — voor de interne API zonder first-party connector. Een beheerder registreert de HTTPS-prefixen en de authenticatie één keer. Waar je werkruimte dit heeft ingeschakeld, kan een Streamable HTTP MCP-endpoint op dezelfde manier worden geregistreerd, zodat een server die je al aan Claude Code blootstelt hier ook bereikbaar is.
• Gelijktijdige runs — een werkruimtedimensie die je kunt verhogen, in plaats van een tweede terminaltab die je open hebt laten staan. Een lange taak blokkeert een korte niet meer.
• Automatiseringen — een trigger die aan een workflow is gekoppeld: een schema, een nieuwe e-mail, een samengevoegde pull request, een agenda-afspraak, een webhook. Dit is het deel dat van een procedure een teamgenoot maakt in plaats van een commando dat je moet onthouden uit te voeren.
• Instructions and experience modes — persoonlijke voorkeuren voor My Okou, met behoud van de aparte legacy Agent-profielrichtlijnen.
• Integraties — dezelfde agent die bereikbaar is via Slack, Telegram of het web, in plaats van vanaf één terminal op één machine.

4. Deel het, in plaats van het in een dotfile te laten staan

Het echte verschil met een lokale setup is dat andere mensen kunnen gebruiken wat jij hebt gebouwd — ook mensen die nooit een terminal zullen openen.

• My Okou: deel een nagekeken Public Workflow. Legacy Agents: maak ook de owning agent Public.
• Haal referenties en eenmalige gegevens uit de instructie en bestanden voordat je dat doet.
• Nodig teamgenoten uit via Settings → People → Add member, met Member als standaardrol. Zie Teamgenoten uitnodigen.
• Elk lid koppelt zijn eigen accounts en zijn eigen Claude- of Codex-abonnement. Niemand deelt een login.

Stappen 3 tot 6 van Voor nieuwe gebruikers behandelen persoonlijke Instructions (of legacy Agent-instelling), het delen van een Workflow en het plannen daarvan in meer detail. De mechanismen zijn hetzelfde; alleen het startpunt was anders.

Waarheen nu?

• Modellen — routing, je eigen abonnement en wat elk model je kost.
• Workflows — opbouw, eigenaarschap, zichtbaarheid en hoe Okou er een kiest.
• Automatiseringen — schema's, e-mail, GitHub, agenda en webhook-triggers.
• Machtigingen — waar een agent aan mag komen en hoe je dat beperkt.
• Aangepaste connectoren — voor de interne API waarvoor geen first-party connector bestaat.