Bir prosedür yazıp bir modele vermeyi zaten biliyorsunuz. Buradaki yenilik şu: çalıştırma artık dizüstü bilgisayarınızda değil; bulutta, ekibinizin gerçek hesapları üzerinde, bir tetikleyiciyle, ekip arkadaşlarınızın önünde gerçekleşiyor.
Bu yüzden turu atlayın. Şimdiye kadar oluşturduğunuz şeylerin neredeyse hepsinin burada bir karşılığı var — sadece adı farklı.
| Şu anda sizde olan | Okou’da neye dönüşür |
|---|---|
CLAUDE.md / AGENTS.md | My Okou’da kişisel Instructions; Legacy Agents’ta seçili Agent’ın Instructions’ı |
Bir skill / SKILL.md | Yeniden kullanılabilir yöntem için bir iş akışı |
| Çalıştırdığınız bir MCP sunucusu | Workspace’inizde MCP etkinse bir özel bağlayıcı |
| Shell’inizdeki API anahtarları ve env değişkenleri | Bağlayıcılar — gizli bilgi modelin dışında kalır |
Dizüstü bilgisayarınızdaki cron artı bir script | İş akışı üzerindeki bir otomasyon |
| Daha fazla terminal sekmesi | Workspace başına satın alınan daha fazla eşzamanlı çalıştırma |
| Claude veya Codex aboneliğiniz | Hâlâ sizin — Settings → Models altında bağlayın |
Önce, aksi halde çıkarım için iki kez ödeme yapmanıza ve elinizdekileri yeniden yazmanıza yol açacak iki şeyi ortadan kaldırarak başlayın.
Hangi deneyimi kullanıyorsunuz?
Bu belgeler her iki deneyimi de kapsar. Settings → Personal → My Okou kullanılabiliyorsa, My Okou adımlarını izleyin. New agent içeren bir Agents sayfası kullanıyorsanız, Legacy Agents adımlarını izleyin. Kullanılabilirlik üyeler arasında farklılık gösterebilir; bu belgeler deneyiminizi değiştirmez.
Her iki deneyimde de aynı anda birkaç sohbet veya görev çalıştırabilir, iş akışlarını yeniden kullanabilir ve gözden geçirilmiş çalışmaları ekibinizle paylaşabilirsiniz. Çalışma zamanı alt agent’ı, oluşturmanız gereken ayrı bir ürün profili değil, bir yürütme aracıdır.
1. Zaten ödediğiniz abonelik üzerinde çalıştırın
Okou, model çağrılarını ücretsiz ve ücretli planlarda kendi Claude veya Codex hesabınız üzerinden yönlendirebilir; yeter ki sağlayıcı hesabınız bunu desteklesin.
Bunun iki tarafı vardır ve bunları farklı kişiler yapar.
Rotayı bir yönetici seçer
Settings → Models altında, bir workspace yöneticisi her modelin nasıl sunulacağına karar verir. Seçeneklerden ikisi şunlardır:
- Claude aboneliği — her üye kendi Pro, Max veya Team planını bağlar.
- Codex aboneliği — her üye kendi Pro veya Team planını bağlar.
Rotayı politika belirler, model seçici değil — bu yüzden bir model bu seçeneklerden birine ayarlı değilse, onu sunan sizin kişisel bağlantınız olmayacaktır.
Kendi hesabınızı bağlarsınız
Settings → Models altında, Personal bölümünde — yalnızca kendi kimlik bilgilerinizle, kendi çalıştırmalarınızda kullanılır :
- Claude Code OAuth — Claude destekli model rotaları için Claude Code oturum açma bilgileriyle bağlanın. Okou bir Claude onay sayfası açar; orada Okou’ya onay verin, gösterdiği yetkilendirme kodunu kopyalayın ve iletişim kutusuna geri yapıştırın.
- ChatGPT (Codex) — Codex cihaz oturum açmasıyla bağlanın. Okou bir cihaz kodu kopyalar ve onay sayfasını açar; kodu OpenAI’ye yapıştırın, erişimi onaylayın ve Okou bağlantıyı tamamlayana kadar iletişim kutusunu açık bırakın.
Sağlayıcı başına birden fazla hesap bağlayabilir ve birini etkin olarak işaretleyebilirsiniz. Bağlantı kurulduktan sonra hesap menünüz, her abonelik penceresinde ne kadar süre kaldığını gösterir — 5 saatlik pencere ve haftalık pencere — böylece uzun bir çalıştırma sınırınıza çarpmadan önce sınırın yaklaştığını görebilirsiniz.
Başlamadan önce bilinmesi gereken üç şey var:
- Kendi sağlayıcınızı ücretsiz ve ücretli planlarda kullanabilirsiniz; sağlayıcı hesabınız seçilen rotayı desteklemelidir.
- Ücretsiz bir ChatGPT planı, Okou üzerinden Codex kullanamaz. Plus veya Pro gerekir.
- Bir model hangi rotayı kullanırsa kullansın, araç çağrıları, üretim ve depolama yine Okou kredilerine yazılır. Abonelik düşünmeyi karşılar, yapmayı değil.
Sohbet oluşturucusunun yanındaki model seçici bir model seçer; politika tarafından o modele atanmış rotayı geçersiz kılmaz. Model ayrıca agent’ta ya da iş akışında değil, sohbet dizisinde yer alır — bkz. Modeller.
2. Becerilerinizi workflow’lar olarak taşıyın
Sizin skill dediğinize Okou iş akışı der: ne zaman uygulanacağını söyleyen bir açıklama, işi nasıl yapacağını söyleyen bir talimat ve yanında paketlenmiş isteğe bağlı dosyaları olan adlandırılmış bir prosedür. Zaten yazmış olduğunuz bir SKILL.md, neredeyse satır satır bir iş akışı talimatıdır.
Bir şeyi taşımak için en hızlı yol, onu sohbette teslim etmektir. Onu yeniden yazmanız gerekmez ve hiçbir şeyi çalıştırmanız da gerekmez:
- Dosyayı yükleyin.
SKILL.mddosyanızı, yanında duran kontrol listeleri, şablonlar veya referans dosyalarıyla birlikte doğrudan sohbete sürükleyin. - Ya da Okou’ya bağlantıyı verin. Skill klasörünün GitHub URL’sini yapıştırın ve Okou’nun her şeyi kendisinin okumasına izin verin.
Sonra onunla ne yapmak istediğinizi söyleyin:
"Claude Code’da kullandığım skill bu. Bundan bu workspace’te özel bir iş akışı oluştur. Prosedürü koru, ama yerel dosya yollarını ve shell adımlarını bağlayıcılarla değiştir ve henüz nereye erişemediğini bana söyle."

Okou dosyayı okur, adı, açıklamayı ve talimatı taslak olarak oluşturur ve kaydetmeden önce sonucu size gösterir.
Taşırken düzeltmeye değer dört fark
- My Okou iş akışları workspace’te yaşar. Private Workflows size aittir; Public Workflows workspace içinde paylaşılır. Legacy Workflows tek bir Agent’a bağlı kalır. Yürütme, kendi bağlı hesaplarınızı ve izinlerinizi kullanır; yerel bir shell’in erişimi taşınmaz. Bir araç kullanılamadığında gerçek bağlantıyı ve adlandırılmış izinleri kontrol edin.
- Ad küçük harfli bir slug’dır —
triage-bug-report, 2 ile 64 karakter arasında. Workflow’un kullanılabildiği bir sohbet içinde onu açıkça/triage-bug-reportile çağırın veya yalnızca işi tarif edin ve Okou’nun açıklamayla eşleştirmesine izin verin. Bir iş akışını kendi kendine tetikleyen şey, kesin bir açıklamadır. - Yeni iş akışları varsayılan olarak özeldir. Birini workspace’e public yapmak, kaydetmenin yan etkisi değil, bilinçli bir adımdır. My Okou’da aynı adlı Private Workflow, Public sürümüne göre önceliklidir. Legacy Agents’ta ayrıca sahip olan Agent’ın görünürlüğünü de kontrol edin.
- Kimlik bilgileri taşınmaz. Yerel bir skill’de ortam değişkeni veya anahtar olan her şey bunun yerine bir bağlayıcı olur, böylece gizli bilgi platformda kalır ve modelin erişiminin dışında olur. İlk taraf bir bağlayıcı uygun değilse, anahtarı bir talimata yapıştırmak yerine bir özel bağlayıcı oluşturun.
Değişmeden taşınan bir şey daha var: yardımcı dosyalar. Şablonlar, kontrol listeleri, marka yönergeleri ve referans verileri, iş akışına tıpkı SKILL.md’inizin yanında durdukları gibi eklenir.
Kişisel Instructions ile görev yöntemlerini ayırın
Beceriler iş akışlarına dönüşür. My Okou ile kişisel tercihlerinizi Settings → Personal → My Okou → Instructions altında tutarsınız ve bunlar bu workspace’te yalnızca size uygulanır. Yeniden kullanılabilir ekip kuralları ve görev yöntemleri workspace iş akışlarında yer alır. Kişisel Instructions’ı kaydetmek, Okou’nun başlattığı bir sonraki işi etkiler; hâlihazırda devam eden işi etkilemez. Legacy Agents kullanıyorsanız, bunun yerine seçili Agent’ın Instructions’ını düzenleyin.
Sadece Legacy Agents:

Bir şeyi kaydetmeden önce Okou’dan kişisel tercihleri yeniden kullanılabilir prosedürlerden ayırmasını isteyin. Kişisel Instructions, workspace politikası hâline gelmez ve hesap izinlerini değiştiremez.
3. Sonra yerel bir CLI’ın sahip olmadığı parçaları kullanın
Model rotanız ve prosedürleriniz yerindeyken, Okou’nun geri kalanı dizüstü bilgisayarınızın yapamadığı kısımdır:
- Bağlayıcılar — aracınızın okuyup yazabildiği yetkilendirilmiş hizmetler; kimlik bilgisi ağ sınırında tutulur ve her çağrı çalıştırma günlüğünde görünür. Bu, shell profilinizdeki kişisel erişim belirteçleri yığınını değiştirir.
- Özel bağlayıcılar — ilk taraf bağlayıcısı olmayan dahili API için. Bir yönetici HTTPS öneklerini ve kimlik doğrulamayı bir kez kaydeder. Workspace’inizde etkinleştirilmişse, Streamable HTTP bir MCP uç noktası da aynı şekilde kaydedilebilir; böylece zaten Claude Code’a açtığınız bir sunucu burada da erişilebilir olur.
- Eşzamanlı çalıştırmalar — ikinci bir terminal sekmesi açıp açık bıraktığınızı hatırlamanız gereken bir şey olmaktan ziyade, yükseltebileceğiniz bir workspace boyutu. Uzun süren bir iş, kısa bir işi engellemeyi bırakır.
- Otomasyonlar — bir iş akışına eklenmiş bir tetikleyici: bir zamanlama, yeni bir e-posta, birleştirilmiş bir pull request, bir takvim olayı, bir webhook. Bu, bir prosedürü çalıştırmayı hatırlamanız gereken bir komut olmaktan çıkarıp bir ekip arkadaşına dönüştüren parçadır.
- Instructions and experience modes — My Okou için kişisel tercihler, ayrı eski Agent profil rehberliği korunur.
- Entegrasyonlar — aynı agent’a Slack, Telegram veya web üzerinden erişebilmek; tek bir makinedeki tek bir terminalden değil.

4. .dotfile içinde tutmak yerine paylaşın
Yerel bir kurulumdan gerçek fark, başkalarının oluşturduğunuz şeyi kullanabilmesidir — terminal açmayacak kişiler de dahil.
- My Okou: gözden geçirilmiş bir Public Workflow paylaşın. Legacy Agents: ayrıca bunu sahip olan Agent’ı Public yapın.
- Kimlik bilgilerini ve tek seferlik verileri kaydetmeden önce talimattan ve dosyalardan çıkarın.
- Ekip arkadaşlarınızı varsayılan rolü Member olacak şekilde Settings → People → Add member üzerinden davet edin. Bkz. Takım arkadaşlarını davet edin.
- Her üye kendi hesaplarını ve kendi Claude veya Codex aboneliğini bağlar. Kimse oturum açma bilgisi paylaşmaz.
Yeni kullanıcılar için içindeki 3 ile 6 arasındaki adımlar, kişisel Instructions’ı (veya eski Agent kurulumunu), bir iş akışı paylaşmayı ve onu daha ayrıntılı şekilde zamanlamayı kapsar. Mekanik aynıdır; yalnızca başlangıç noktası farklıydı.
Sırada nereye gidilir
- Modeller — yönlendirme, kendi aboneliğiniz ve her modelin size maliyeti.
- İş Akışları — yapı, sahiplik, görünürlük ve Okou’nun birini nasıl seçtiği.
- Otomasyonlar — zamanlamalar, e-posta, GitHub, takvim ve webhook tetikleyicileri.
- İzinler — bir agent’ın nelere dokunmasına izin verildiği ve bunun nasıl daraltılacağı.
- Özel konektörler — ilk taraf bağlayıcısı olmayan dahili API için.

